Disable_right_click


Κυριακή 31 Μαρτίου 2013

Ανακοίνωση

Πολλές καλημέρες καλέ/ή μου φίλε/η!

Συγχώρα με που δεν απαντώ στα σχόλιά σου. Δε σε ξεχνώ. Ο χρόνος μου ο ελεύθερος είναι λέξη ανύπαρκτη πλέον! Το παλεύω με τις αναρτήσεις όσο μπορώ. Η αόρατη γωνιά κάνει αγώνα μεγάλο για να συνεχίσει να ενημερώνεται καθημερινά. Η αγάπη σου μου δίνει κουράγιο και η προσευχή σου με στηρίζει.

Καλή συνέχεια, η Παναγιά μαζί μας.


Η φωτογραφία της εβδομάδας


Ρόδος

υγ: Μαριέλα, πολλά ευχαριστώ!

Σάββατο 30 Μαρτίου 2013

Quand ma mére chantait

Ένα απ'τα πιο αγαπημένα μου μουσικά κομμάτια. 

Θυμάμαι όταν ήμουν παιδί, έβαζε ο πατέρας μου στο pick up το δίσκο James Last-Richard Clayderman ''Il la toujours du soleil...au-desus des nuages'' και ταυτόχρονα άναβε το τζάκι. Όμορφες αναμνήσεις...

Παρασκευή 29 Μαρτίου 2013

Δεν αγοράζεται η αγάπη

Ένας αγρότης πουλούσε κουταβάκια. Έφτιαξε λοιπόν μια πινακίδα κι όπως έβαζε το τελευταίο καρφί, αισθάνθηκε κάποιον να τον τραβά από το μανίκι.Γύρισε κι είδε ένα μικρό αγόρι.....''Κύριε, θέλω να αγοράσω ένα κουταβάκι" είπε το αγόρι. 

Ο αγρότης σκέφτηκε λίγο και απάντησε: -"Ξέρεις, αυτά τα κουταβάκια είναι από πολύ σπουδαίους γονείς και στοιχίζουν πολλά χρήματα." Το αγόρι χαμήλωσε το κεφάλι για ένα λεπτό. Μετά έβγαλε από τη τσέπη του μερικά κέρματα... τα έτεινε στον αγρότη και ρώτησε: "Έχω αυτά τα χρήματα. Φτάνουν για να αγοράσω ένα κουταβάκι;" Ο αγρότης έβγαλε ένα σφύριγμα και στη στιγμή πετάχτηκε από το σκυλόσπιτο η μαμά σκύλα κι από πίσω της τρέχοντας πέντε γούνινες μπαλίτσες. Το αγόρι τα κοιτούσε με μάτια γεμάτα ευτυχία. Ξαφνικά, είδε μια ακόμα γούνινη μπαλίτσα να έρχεται προς το μέρος τους, ακολουθώντας όμως με μεγάλη δυσκολία τα άλλα κουτάβια. Σερνόταν και αγωνιζόταν να τα φτάσει.


-"Αυτό θέλω" είπε το αγόρι...
- "Μα δεν μπορείς να πάρεις αυτό" είπε ο αγρότης.
"Δεν θα μπορέσει ποτέ να τρέξει και να παίξει όπως τα άλλα κουτάβια"...


Το αγόρι έσκυψε και σήκωσε το μπατζάκι του παντελονιού του αποκαλύπτοντας δύο ατσάλινες λάμες να συγκρατούν το πόδι του και να καταλήγουν σε ένα ειδικό παπούτσι...
- "Βλέπετε κύριε" είπε το αγόρι,ούτε κι εγώ μπορώ να τρέξω πολύ καλά και θα χρειαστεί στη ζωή του κάποιον να τον καταλαβαίνει"... Ο αγρότης με δάκρυα στα μάτια έσκυψε, πήρε το κουτάβι και το απόθεσε στην αγκαλιά του αγοριού.
-"Πόσο κάνει;" ρώτησε ο μικρός.
-"Τίποτα δεν κάνει" είπε ο αγρότης...
Το μικρό αγόρι του είχε δώσει το μεγαλύτερο μάθημα ζωής...

Πέμπτη 28 Μαρτίου 2013

Άτιτλο

Ναι. 
Και όμως είμαι ακόμα εδώ. 
Ακούς; 
Δεν τα παρατάω. 
Μπορεί να λυγίζω για λίγο,
μπορεί να με δεις να κλαίω...

Μα η καρδιά μου είναι λιοντάρι.
Προσεύχομαι και ξανασηκώνομαι.
Κοίτα με.
Δες, τα δάκρυα γίνηκαν φωτιά.
Δες, ο πόνος μου, αετού ματιά.

Όσο αναπνέω, θα παλεύω.
Ποτέ μου δε παραδίνομαι.
Ακούς;
Ποτέ.

αφιερωμένο με όλη μου την καρδιά σε όσες ψυχές πονούν. Ας γίνουμε όλοι μια βροντερή φωνή προσευχής. Αδέρφια, ο πόνος μάς ενώνει. Ποτέ, μα ποτέ, μη κουραστείτε να ελπίζετε. Ποτέ.


Τετάρτη 27 Μαρτίου 2013

Ο κόπος για το Χριστό

Στα πρώτα βήματα της προσπάθειάς μου να γνωρίσω το Χριστό, έκανα κάποιες φορές πράγματα για το Χριστό που μου έφερναν κόπωση, κούραση. Κάτι σαν σφίξιμο στην καρδιά. Πήγα τότε στον πνευματικό μου και του το είπα. Και μου είπε: "Παιδί μου, ο Χριστός είναι ελευθερία. Να μην κάνεις πράγματα για το Χριστό με το ζόρι". Και "έτυχε" να πέσει στα χέρια μου την ίδια μέρα το υπέροχο βιβλίο του γέρ.Πορφυρίου "Βίος και Λόγοι" και ξεφυλλίζοντας για πρώτη φορά τις σελίδες του, έπεσα στο παρακάτω απόσπασμα:
Όταν αγαπάεις το Χριστό, κάνεις κόπο, αλλά ευλογημένο κόπο. Υποφέρεις, αλλά με χαρά. Κάνεις μετάνοιες, προσεύχεσαι, διότι αυτά είναι πόθος, θείος πόθος. Και πόνος και πόθος και έρωτας και λαχτάρα και αγαλλίαση και χαρά και αγάπη. Οι μετάνοιες, η αγρυπνία, η νηστεία είναι κόπος που γίνεται για τον Αγαπημένο. Κόπος για να ζεις το Χριστό. Αλλ'αυτός ο κόπος δε γίνεται αναγκαστικά, δεν αγανακτείς. Ό,τι κάνεις αγγάρια, δημιουργεί μεγάλο κακό και στο είναι σου και στην εργασία σου. Το σφίξιμο, το σπρώξιμο φέρνει αντίδραση. Ο κόπος για το Χριστό, ο πόθος ο αληθινός είναι Χριστού αγάπη, είναι θυσία, είναι ανάλυσις(...). Ο έρωτας θέλει προσπάθεια;

Τρίτη 26 Μαρτίου 2013

Πώς να βαδίζεις (γέρ. Παΐσιος)


Όταν πάει κανείς με τον διάβολο, με πονηριές, δεν ευλογεί ο Θεός τα έργα του. Ό,τι κάνουν οι άνθρωποι με πονηριά, δεν ευδοκιμεί. Μπορεί να φαίνεται ότι προχωράει, αλλά τελικά θα σωριάσει. Το κυριότερο είναι να ξεκινά κανείς από την ευλογία του Θεού για ό,τι κάνει! Ο άνθρωπος, όταν είναι δίκαιος, έχει τον Θεό με το μέρος του. Και όταν έχει και λίγη παρρησία στον Θεό, τότε θαύματα γίνονται. Όταν κανείς βαδίζει με το Ευαγγέλιο, δικαιούται την θεία βοήθεια. Βαδίζει με τον Χριστό. Πώς να το κάνουμε; Την δικαιούται. Όλη η βάση εκεί είναι. Από ’κει και πέρα να μη φοβάται τίποτε. 
Αυτό που έχει σημασία είναι να αναπαύεται ο Χριστός, η Παναγία και οι Άγιοι στην κάθε ενέργειά μας, και τότε θα έχουμε την ευλογία του Χριστού, της Παναγίας και των Άγιων μας, και το Άγιο Πνεύμα θα επαναπαύεται σ’ εμάς. Η τιμιότης του ανθρώπου είναι το ανώτερο Τι­μιόξυλο. Αν ένας δεν είναι τίμιος και έχει Τιμιόξυλο, είναι σαν να μην έχει τίποτε. Ένας και Τιμιόξυλο να μην έχει, αν είναι τίμιος, δέχεται την θεία βοήθεια. Και αν έχει και Τιμιόξυλο, τότε!…


(Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου «Λογοι» -Με πόνο και αγάπη για τον σύγχρονο άνθρωπο, Α΄. Ι. Ησυχαστήριο «Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος», Σουρωτή Θεσ/νίκης)

Ευχαριστούμε πολύ τη φίλη που μας το έστειλε!

Δευτέρα 25 Μαρτίου 2013

Εκέκραξα προς Σε

Σε φωνάζω. Τ'ακούς;
Εσένα, Χριστέ μου, Κύριέ μου.
"Υμείς φίλοι μου εστέ"
έλεγες με το θεϊκό σου στόμα.

Η καρδιά μου, όμως, αντιδρά.

Φωνάζει, πονάει, υποφέρει.

Κύριε εκέκραξα προς Σε.

Εισάκουσόν μου, Κύριε!

Πού κρύβεσαι; Γιατί δε σε βλέπω;

Είσαι τόσο αδυσώπητος...

Σ'εσένα φωνάζω, Χριστέ μου.

Ο κόμπος μου δάκρυ έγινε πια.
Και το δάκρυ μου
πύρινη προσευχή.

Έλα, Κύριε.

Έλα να με γαληνέψεις.

Σάββατο 23 Μαρτίου 2013

Μπορούν τα χρήματα να αγοράσουν την ευτυχία;

Μπορούν τα χρήματα να αγοράσουν την ευτυχία; Ένα πολύ όμορφο βίντεο που μου έστειλε η καλή φίλη Βάγια, την οποία και ευχαριστώ πολύ! Γεμάτο πολλά αξιόλογα παραδείγματα και πίνακες-σχέδια-εικόνες.

Παρασκευή 22 Μαρτίου 2013

Της Παρασκευής... Της νηστείας...


Μ'αυτούς τους ύμνους κλείνω την εβδομάδα την καθαρά. Εύχομαι να μη σε κούρασα, να μη σου φάνηκαν μονότονα. Απλά ήθελα να σε πάρω απ'το χέρι να δούμε μαζί λίγο διαφορετικά τη ζωή μας. Τον ουρανό. Την αγάπη Του.

Το της νηστείας διάγγελμα, περιχαρώς υποδεξώμεθα. Ει γαρ ταύτην ο Προπάτωρ διεφυλάξατο, την της Εδέμ έκπτωσιν ουκ αν υπέστημεν. Ωραίος ην εις όρασιν, και καλός εις βρώσιν, ο εμέ θανατώσας καρπός. Μη συναρπασθώμεν τοις βλεφάροις, μηδέ γλυκανθήτω ημών ο φάρυγξ, τοις τιμωμένοις βρώμασι, μετά δε την μετάληψιν ατιμαζομένοις. Φύγωμεν την ακρασίαν, και τοις μετά κόρον πάθεσιν μη υποβληθώμεν. Ενσημανθώμεν τω αίματι του υπέρ ημών αχθέντος εις θάνατον εκουσίως και ου μη φύγη ημών ο ολοθρευτής. Και φάγοιμεν Πάσχα, Χριστού το ιερότατον, εις σωτηρίαν των ψυχών ημών.

Τι υμάς καλέσωμεν Άγιοι; Χερουβείμ; ότι υμίν επανεπαύσατο Χριστός. Σεραφείμ; ότι απαύστως εδοξάσατε αυτόν. Αγγέλους; το γαρ σώμα απεστράφητε. Δυνάμεις; ενεργείτε εν τοις θαύμασι. Πολλά υμών τα ονόματα και μείζονα τα χαρίσματα. Πρεσβεύσατε, του σωθήναι τας ψυχάς ημών.

Χαίροις ιλαστήριον του κόσμου Θεοτόκε. Εν ω προστρέχοντες πάντες αμαρτωλοί προς Θεόν καταλλαγάς, αεί ευρίσκομεν.

Πέμπτη 21 Μαρτίου 2013

Αυτή κι άλλη μία


Καλή μου ψυχή, αυτή κι άλλη μια μέρα ακόμα. 
Εύχομαι να'σαι καλά. Εύχομαι να συνεχίζεις να προσπαθείς. Αυτό σκεφτόμουν χτες: το πόσο αξίζει να προσπαθούμε...

Εγκρατείας, τας αυγάς δεχομένη αστράφθητι, ψυχή και απόφυγε, της αμαρτίας την ζόφωσιν, όπως ανατείλη σοι, η της αφέσεως αίγλη θείω Πνεύματι.

Εν άρματι θείων αρετών, νηστεία καθαρθέντες επιβώμεν και προς αιθέριον ύψος τον νουν, πτερώσωμεν ψάλλοντες. Ευλογείτε τα έργα Κυρίου τον Κύριον.

Οι όσιοί σου Παίδες, εν τη καμίνω Χριστέ ανυμνούντες έλεγον. Ευλογείτε τα έργα Κυρίου τον Κύριον.

Σε Μητροπάρθενε αγνή, μακαριούμεν γενεαί γενεών. Ότι γέγονας ιλαστήριον Κόσμου, τον Σωτήρα και Δημιουργόν, αρρήτως κυήσασα.

Κύριε, εμοί τω αμαρτωλώ έθου μετάνοιαν, εμέ τον ανάξιον, σώσαι βουλόμενος, αμετρήτω ελέει σου. Σοι προσπίπτω δεόμενος. Εν νηστείαις την ψυχήν μου σύγκομψον, ότι προς σε κατέφυγον τον μόνον Πολυέλεον.

Τετάρτη 20 Μαρτίου 2013

Καθαρά Τετάρτη


Τον φωτοποιόν καιρόν, ον νυν αφιέρωσας και εδωρήσω ημίν της εγκρατείας Κύριε, συ αξίωσον ημάς, εν κατανύξει πάντας ειλικρινώς περαιώσασθαι, ειρηνεύοντας του Σταυρού τη ισχύϊ, μόνε Φιλάνθρωπε.

Στερέωσον ημάς εν σοι, Κύριε, ο ξύλω νεκρώσας την αμαρτίαν και τον φόβον σου εμφύτευσον, εις τας καρδίας ημών των υμνούντων σε.

Τον μεταξύ των Ληστών σταυρωθέντα εν ξύλω, και τη λόγχη νυγέντα, την ζωήρρυτον πλευράν, υμνείτε, ευλογείτε και υπερυψούτε εις πάντας τους αιώνας.

Την αγνήν και άχραντον, Μητέρα και Παρθένον, ωδαίς ασμάτων άπαντες οι πιστοί, ευσεβώς ως Θεοτόκον μεγαλύνομεν.

Τρίτη 19 Μαρτίου 2013

Της καθαράς Τρίτης


Καλημέρα. Συνεχίζω και σήμερα με τέσσερις μικρούς ύμνους. Υπάρχουν στο βιβλίο του Τριωδίου. Αν ψάξεις, θα τους βρεις στην Κ.Τρίτη. Εύχομαι να'σαι καλά, να προσπαθείς. Καλό αγώνα. Καλή δύναμη και σήμερα.

Κύριε, την σωτήριον εγκράτειαν δισημερεύοντες, βοώμεν σοι. Κατάνυξον ημών τας καρδίας των δούλων σου, και πρόσδεξαι τας εν φόβω ευχάς ημών, παρέχων ημίν εύδρομον το της Νηστείας στάδιον, ιλασμόν και το μέγα έλεος.

Νύψον γρηγόρησον, στέναξον δάκρυσον, δια νηστείας, όλον της αμαρτίας, τον φόρτον ψυχή απόρριψον. Τη θερμή μετανοία, απόφυγε το πυρ, και δια πένθους των παθών, τον πενθήρη χιτώνα διάρρηξον, την στολήν την θείαν λαμβάνουσα.

Δεύτε συνέλθωμεν εν τω ταμείω(=δωμάτιο) της ψυχής, Κυρίω τας ευχάς αποδίδοντες, και βοώντες. Πάτερ, ο εν Ουρανοίς, τα οφειλήματα ημών, άνες και άφες, ως μόνος εύσπλαγχνος.

Ύπνον απώθου ψυχή, της δεινής ραθυμίας, και προθύμως γρηγόρει προς τας θείας εντολάς. Εγγίζει ο Νυμφίος, λαμπαδηφόρος σπεύσον, αυτώ προσυπαντήσαι.